the Wild Lands

Rondleiding

Aankomst

Vroeg in de ochtend vaarde er een schip binnen in Zuiderhaven. Naast de gebruikelijke aanvoer van levensmiddelen, materiaal en andere broodnodige zaken, waren er dit keer ook 2 figuren aan boord.

Bij het licht van de zonsopgang keken deze hun ogen uit naar dit vreemde, nieuwe land. En zoals alle nieuwelingen vonden ze al snel hun weg naar de taverne, waar Brecht en Moebius verwikkeld waren in een hevige discussie.
De vaste klanten waren het gekrakeel van de avonturiers al gewoon, maar dit trok natuurlijk de aandacht van het verse duo, niet in het minst omdat ze tijdens de woordenwisseling regelmatig naar de kaart die voor hen opengeplooid lag wezen.

Voorzichtig stapten ze op hen af en vroegen beleefd wat er scheelde. Moebius gromde iets van dat hij en Brecht weer op avontuur wouden trekken, maar dat hun vaste gezelschap dit vandaag niet zag zitten, en dat het simpelweg te gevaarlijk was met 2.

Er ging een lampje branden bij de 2. Ze vertelden dat ze graag met hen mee wouden, zeker om een beetje een beeld te krijgen van de nabije omgeving. De nieuwelingen stelden zich voor als Vikko en Donoma.

Daar Moebius en Brecht al enige ervaring hadden met de Wilde Landen (en ook wel met het opleiden van nieuwelingen), raadden ze hen aan wat proviand en andere basisbehoeften in te slaan. Zo gezegd, zo gedaan, en al snel wandelden ze de poort uit.

“Waar gaan we eigenlijk naartoe?” vroeg Donoma toen ze net buiten waren.
“Naar een speciaal plekje waarvan enkel wij en natuurlijk de andere avonturiers het bestaan afweten. Geloof me, je zal ons dankbaar zijn” antwoordde Moebius met fonkelende oogjes.

Nederjungle

Brecht wou wel eens te weten komen of hun markeringen die ze in de Jungle hadden aangebracht, ook nuttig waren voor wezens die deze weg nog niet kenden, en vroeg aan Vikko of hij dat wou controleren.
Dolenthousiast baande Vikko zich een weg door het gebladerte, en Moebius knikte even goedkeurend naar Brecht.

Plots stootten ze echter op 2 wilde zwijnen. “Zullen we ze besluipen?” vroeg Moebius nog, maar vanaf dat Brecht het woordje “sluipen” hoorde, stormde hij op de zwijnen af. “Dan niet,” dacht Moebius bij zichzelf, “eigenlijk is dit wel een uitgelezen kans voor die 2 om zich te bewijzen.”.

Hoewel onervaren, bleken Donoma en Vikko toch enig talent voor gewelddadige conflicten te hebben, en al snel delfden de zwijnen het onderspit.

Niet veel later arriveerden ze aan het Oord Des Levens. Donoma en Vikko keken vol ontzag naar de majesteuze boom. “Als je hiervan drinkt, zal je je veel energieker voelen” raadde Brecht hen aan. Zo geschiedde, maar plots schalde het hoongelach van Brecht en Moebius door de bomen. “Dwazen! Zo dadelijk krimpen jullie tot de grootte van een erwt!” riep Moebius uit. Donoma en Vikko keken elkaar verschrikt aan. “Nee hoor, grapje!” zei Moebius droog.

Omdat dwergenhumor niet aan iedereen besteed is, werd de reis snel weer hervat. Brecht en Moebius gaven de anderen wat tekst en uitleg bij de plaatsen waar ze langswandelden. Op een gegeven moment moest er een rivier overgestoken worden. Met wat ingenieusiteit werd Brechts net aan een touw bevestigd, en Vikko, vastberaden om zich te bewijzen aan de anciens, mikte het net weerom dolenthousiast in de bomen.
Dat lukte, maar toen hij even aan het touw trekte om te zien of het wel stevig vastzat, stond hij plots oog in oog met een razende Gorilla. Deze kon zih snel uit het net bevrijden en met een gracieuze sprong landde hij valk voor de neus van Vikko.
Moebius reageerde bliksmsnel en gaf de Gorila een mep van jewelste. Ook Donoma liet zich niet onvervaard en blies scherp op haar panfluit. Verrast door dit geluid greep de Gorilla naar zijn oren en wankelde enkele stappen naar achter, en sukkelde pardoes de snelstromende rivier in.

Het viertal besloot de weg verder te zetten, en even verderop kwamen ze de weggespoelde Gorilla opnieuw tegen. Razend en vastbesloten het hen betaald te zetten, stormde deze op de groep af, maar het mocht niet baten, mede door zijn vorige verwondingen bleek hij niet opgewassen tegen de gebundelde krachten van de avonturiers.

Na een lange omhaal door de Jungle belanden de avonturiers op het Glinsterstrand, alwaar Vikko een merkwaardig structureken opmerkte. Dit was bekleed met Utrayi-speren en veelkleurige veren. Gefascineerd nam Vikko deze mee, maar merkte niet op dat Brecht en Moebius elkaar hoofdschuddend aankeken.

Ondertussen waren ze opnieuw in Zuiderhaven weergekeerd. Het vlees van de geslachte zwijnen werd verkocht aan de lokale middenstand, en de helden keerden weer naar de taverne voor een welverdiende beker Pisswasser.

Comments

Very nice :)
Was een leuke sessie!

Rondleiding
 

Leuk om het nog eens opnieuw te beleven :-)
Ik kijk al uit naar het vervolg!

Rondleiding
 

Het eiland ligt nog vol met geheimen waar nog maar een besluierd tipje is opgelicht. Spannend, en ik kan niet wachten om een flinkere snok aan dat doek te geven!

Rondleiding
Jedyte Jedyte

I'm sorry, but we no longer support this web browser. Please upgrade your browser or install Chrome or Firefox to enjoy the full functionality of this site.